ΑΛΑΤΙΑ GOURMET  Υπάρχουν 22 προϊόντα.

ΑΛΑΤΙΑ GOURMET

Το αλάτι είναι η χημική ένωση του χλωρίου και του νατρίου που δημιουργούν το χλωριούχο νάτριο (NaCl) το οποίο είναι άχρωμο σε κρυσταλλική μορφή και παραλαμβάνεται από τη θάλασσα στις αλυκές είτε από τη γη στα αλατωρυχεία. Το λευκό χρώμα του οφείλεται στην κοκκώδη δομή του, ενώ άλλες αποχρώσεις προέρχονται από προσμείξεις με φύκια, κατάλοιπα απολ...

Το αλάτι είναι η χημική ένωση του χλωρίου και του νατρίου που δημιουργούν το χλωριούχο νάτριο (NaCl) το οποίο είναι άχρωμο σε κρυσταλλική μορφή και παραλαμβάνεται από τη θάλασσα στις αλυκές είτε από τη γη στα αλατωρυχεία. Το λευκό χρώμα του οφείλεται στην κοκκώδη δομή του, ενώ άλλες αποχρώσεις προέρχονται από προσμείξεις με φύκια, κατάλοιπα απολιθωμάτων και διάφορα ορυκτά, ανάμεσά τους το θειικό ασβέστιο και το μαγνήσιο.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΑΤΙΟΥ
Η ιστορία του αλατιού είναι δεμένη με την ιστορία του ανθρώπινου γένους και η σπουδαιότητα του αλατιού χάνεται στα βάθη των αιώνων. Η αξία του υπήρξε πολύ μεγάλη και για να την αντιληφθεί κανείς αρκεί να αναλογιστεί πως η αγγλική λέξη για το μισθό «salary», προέρχεται από τη λατινική «salarium» που σημαίνει πληρωμή με αλάτι (sale είναι το αλάτι στα λατινικά). O Μέγας Αλέξανδρος κατά τις εκστρατείες του στην Ανατολή πλήρωνε τους στρατιώτες του πολλές φορές με άλας πράγμα το οποίο γινόταν κατά την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αλλά και την εποχή του Ναπολέοντα ενώ οι Έλληνες θεωρούσαν το αλάτι σύμβολο φιλίας και αλληλεγγύης και επισφράγιζαν με αυτό τις συμφωνίες τους. Το αλάτι κατέχει σημαντική θέση στη ζωή των λαών, στις συνήθειες, στη θρησκεία και στις παραδόσεις τους. Στις Ασιατικές χώρες ανταλλασσόταν το βάρος του σε χρυσάφι και αυτό δικαιολογεί το μεγάλο αριθμό πολέμων που έχουν ξεσπάσει στην ανθρώπινη ιστορία για την αποκλειστική εκμετάλλευση και διάθεση του.

Τόσο το θαλασσινό αλάτι όσο και το αλάτι των βράχων ήταν γνωστά στους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι είχαν αντιληφθεί ότι το αλμυρό φαγητό επηρέαζε βασικές σωματικές λειτουργίες, όπως τη χώνεψη και την απέκκριση. Αυτό οδήγησε στη χρησιμοποίηση του άλατος για ιατρικούς σκοπούς. Συγκεκριμένα, οι θεραπευτικές μέθοδοι του Ιπποκράτη (460 π.Χ.) περιλάμβαναν πολύ συχνά τη χρήση του άλατος που θεωρούνταν ότι είχε αποχρεμπτικές ιδιότητες. Ο Ιπποκράτης, επίσης, ανέφερε την εισπνοή ατμού από θαλασσινό νερό. Σήμερα, γνωρίζουμε ότι οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες αυτής της πρακτικής ανακουφίζουν συμπτώματα του αναπνευστικού. Έτσι, 2000 χρόνια πριν, η ελληνική ιατρική είχε ήδη ανακαλύψει και αναγνωρίσει την τοπική χρήση του άλατος για δερματικές κακώσεις, την πόση αλμυρού ή μεταλλικού νερού για το πρόβλημα του πεπτικού και την εισπνοή άλατος για παθήσεις του αναπνευστικού. Ο γιατρός και αλχημιστής Παράκελσος (1493-1541 μ.Χ.) αναφέρει τα εξής: «το ανθρώπινο σώμα πρέπει να έχει αλάτι, δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό. Όπου δεν υπάρχει αλάτι τίποτα δεν διατηρείται, αντιθέτως, όλα τείνουν στην αποσύνθεση». Ο ίδιος, πρότεινε αλατόνερο για την θεραπεία πληγών και για την εξουδετέρωση παρασίτων του εντέρου. Ένα λουτρό με αλατόνερο ήταν ένα θαυμάσιο γιατρικό για δερματικές παθήσεις και τη φαγούρα. Επίσης, περιέγραψε αναλυτικά τις διουρητικές ιδιότητες του άλατος και συνιστούσε σκευάσματα με αλάτι για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Η σημασία του αλατιού στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων καθρεφτίζεται και στις θρησκευτικές δοξασίες και αντιλήψεις πολλών λαών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αρχαίοι Αιγύπτιοι, Έλληνες και Ρωμαίοι περιελάμβαναν το αλάτι στις θυσίες και τις προσφορές τους προς τους θεούς. Στην Αίγυπτο, θεωρούσαν το ορυκτό αλάτι από την όαση του Άμμωνος πιο καθαρό από το θαλασσινό και γι’ αυτό το προτιμούσαν στις θυσίες τους. «Θείον» αποκαλεί το αλάτι ο Όμηρος ενώ το τελετουργικό της ιουδαϊκής θρησκείας το επιβάλλει ως απαραίτητο συμπλήρωμα κάθε θυσίας. Ακόμη, στο ιουδαϊκό δείπνο της Παρασκευής το βούτηγμα ψωμιού, του κατ’ εξοχήν δώρου του Θεού, σε αλάτι συμβολίζει την τήρηση της συμφωνίας του Θεού με τον λαό του. Στη χριστιανική θρησκεία, ως συνέχεια του ιουδαϊσμού, εξακολουθεί να θεωρείται βασικό συστατικό της ζωής, καθώς βεβαιώνει η αποστροφή του ίδιου του ιδρυτή της προς του μαθητές του στην επί του Όρους ομιλία: «Υμείς εστέ το άλας της γης• εάν δέ το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται; εις ουδέν ισχύει έτι ει μη βληθέν έξω καταπατείσθαι υπό των ανθρώπων» (Ματθ. 5:13). Η δε Καθολική Εκκλησία, εκτός από αγιασμένο νερό, διαθέτει και ιερό «αλάτι της σοφίας» (Sal Sapientiae). Η έκφραση «μοιράζομαι ψωμί κι αλάτι» χρησιμοποιείται από πολλούς λαούς για να δηλώσει άρρηκτους δεσμούς φιλίας. Στην Ιαπωνία, σε φυλές της Αφρικής και στην Καραϊβική χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση των κακών πνευμάτων, ενώ από Ιουδαίους, Μουσουλμάνους και Έλληνες θεωρείται αποτρεπτικό της βασκανίας. Οι πνευματώδεις αστεϊσμοί στην αρχαία Ρώμη αποκαλούνταν sales (αλάτια) γιατί, καθώς εξηγεί ο Πλίνιος, οι πνευματώδεις ιστορίες είναι τόσο απαραίτητες για την ξεκούραση και την αναζωογόνηση του νου, όσο είναι το αλάτι για την ίδια στη ζωή. Άλλωστε, ακόμη και σήμερα με τη φράση «mettre son grain de sel» (βάζω τον κόκκο αλατιού μου) οι Γάλλοι αποκαλούν, τις «πιπεράτες» ιστορίες αλατισμένες.

Επί αιώνες τα καραβάνια μετέφεραν χρυσό, ελεφαντόδοντο, δούλους και μεγάλες πλάκες αλατιού από το Βορρά προς το Νότο μέσω του θρυλικού δρόμου του αλατιού, που διέσχιζε τη Σαχάρα, από το Ταουντενί μέχρι το Τιμπουκτού, Η βυζαντινή αυτοκρατορία προμηθευόταν το αλάτι της από τις αλυκές του Αιγαίου, της Αδριατικής και της Μαύρης Θάλασσας και το κράτος διατηρούσε δικαιώματα επί της παραγωγής και της πώλησης ενώ οι αλυκές ανήκαν στον αυτοκράτορα ή στα μοναστήρια. Ήταν τόσο πολύτιμο όσο το χρυσάφι και το να ελέγχει ένα κράτος το εμπόριο του αλατιού σήμαινε ότι βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση. Το 932 μ.Χ οι Βενετοί άρχισαν να καταστρέφουν τις αλυκές των ανταγωνιστών τους ενώ από το 12ο αιώνα εγκατέλειψαν τις αλυκές τους στην Κιότζα, γιατί τους συνέφερε να αγοράζουν αλάτι και να το μεταφέρουν με τα πλοία τους από την Κύπρο, την Κρήτη και την Αλεξάνδρεια. Η Βενετία κυριάρχησε στο εμπόριο του αλατιού στη Μεσόγειο κατά το 16ο αιώνα. Ακόμη και λαθρεμπόριο αλατιού αναπτύχθηκε κατά το 17ο και 18ο αιώνα μέχρι το 1840 λόγω της φορολογίας του. Στην Ελλάδα, το 1823, το αλάτι έγινε μονοπωλιακό είδος και παρέμεινε έτσι μέχρι το 1985. Επί οθωμανικής αυτοκρατορίας οι αλυκές ανήκαν στις κατά τόπους κοινότητες και πόλεις ή σε ιδιώτες οι οποίοι τις καλλιεργούσαν και κατέβαλαν το αλατιάτικο, κατά κεφαλήν φόρο, στις τουρκικές Αρχές.

Για πολλούς αιώνες το αλάτι ήταν το μοναδικό μέσο των ανθρώπων για τη συντήρηση των τροφών, όπως κρέας, ψάρια, το τυρί κ.α. ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η χρήση του στη βυρσοδεψία κατά της σήψης των δερμάτων. Οι δυνατότητες συντήρησής του προέρχονται από την ιδιότητά του να καθιστά το νερό που περιέχεται στις τροφές μη βιοδιαθέσιμο, δηλαδή μη διαθέσιμο στη μόλυνση από βακτηρίδια και μύκητες.

ΕΙΔΗ ΑΛΑΤΙΟΥ
Αλάτι είναι το χλωριούχο νάτριο που εμφανίζεται σε μορφή κρυστάλλων και είναι άχρωμο. Το λευκό του χρώμα οφείλεται στην κοκκώδη δομή του, ενώ άλλες αποχρώσεις προέρχονται από προσμείξεις με φύκια, κατάλοιπα απολιθωμάτων και διάφορα ορυκτά όπως το θειικό ασβέστιο και το  μαγνήσιο. Μπορεί να είναι είτε θαλασσινό αλάτι είτε ορυκτό αλάτι.

1.    Θαλασσινό αλάτι
Είναι φυσικοί κρύσταλλοι αλατιού, που δημιουργούνται από την εξάτμιση του θαλασσινού νερού είτε με φυσικό τρόπο με τον ήλιο και τον αέρα είτε με τεχνητό και αποτελούν το πιο συνηθισμένο αλάτι στη χώρα μας. Έχει λευκό, γκρίζο ή υποκίτρινο και σπάνια ροζ χρώμα ανάλογα με την επεξεργασία που έχει υποστεί και χρησιμοποιείται στη μαγειρική. Το ακατέργαστο θαλασσινό αλάτι χρησιμοποιείται στην κονσερβοποιία για την παρασκευή τουρσιών και ελιάς, στον εκχιονισμό δρόμων, στην αποσκλήρυνση νερού, σε λιπάσματα, βιολογικούς καθαρισμούς κ.α.

•    Φυσικό αλάτι: Είναι αυτό που έχει υποστεί τις λιγότερες δυνατές κατεργασίες και δεν  περιέχει καθόλου πρόσθετα ή βελτιωτικά.
•    Άνθος αλατιού: Θεωρείται το καλύτερο αλάτι και είναι αρκετά ακριβό. Δεν έχει υποστεί κατεργασία και γι αυτό περιέχει ιχνοστοιχεία όπως φθόριο, μαγνήσιο, κάλιο και ασβέστιο.
•    Μαγειρικό αλάτι ή καθαρό θαλασσινό αλάτι: Το αλάτι που έχει υποστεί επεξεργασία αλλά δεν περιέχει χημικά πρόσθετα.
•    Επιτραπέζιο αλάτι: Έχει υποστεί επεξεργασία και περιέχει χημικά πρόσθετα που όμως δεν είναι επικίνδυνα για τον ανθρώπινο οργανισμό τουλάχιστον σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και την Ε.Ε. Περιέχει το αντισυσσωματικό Ε536 που είναι σιδηροκυανιούχο κάλλιο και παράγεται από σιδηροκυανιούχο υδρογόνο και καυστικό κάλιο. Το αλάτι αυτό φαίνεται να είναι λιγότερο αλμυρό γιατί τα πρόσθετα που περιέχει δεν αφήνουν τον κρύσταλλο να λιώσει στο στόμα.
•    Επιτραπέζιο ιωδιούχο αλάτι: Είναι το ίδιο με το παραπάνω, αλλά περιέχει και ιωδιούχο κάλλιο γιατί το ιώδιο του θαλασσινού αλατιού χάνεται μέσα σε λίγη ώρα από τη δημιουργία των κρυστάλλων και ενώ το αλάτι βρίσκεται ακόμα στην αλυκή. Επίσης, περιέχει ανθρακικό νάτριο σαν σταθεροποιητή για να μην χαθεί το ιώδιο.
•    Επιτραπέζιο αλάτι χαμηλό σε νάτριο: Είναι αλάτι που έχει λιγότερο νάτριο και χρησιμοποιείται από τους υπερτασικούς και όλους όσους προσπαθούν να μειώσουν την πρόσληψη αλατιού.
•    Υποκατάστατο αλατιού: Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν στο εμπόριο υποκατάστατα αλατιού για άτομα που αποφεύγουν εντελώς την κατανάλωση φυσικού αλατιού για λόγους υγείας. Τα υποκατάστατα περιέχουν συνήθως χλωριούχο κάλλιο αντί για χλωριούχο νάτριο και πολλές φορές είναι εμπλουτισμένα με ιοδίνη.

       

2.    Ορυκτό αλάτι
Είναι ένα επεξεργασμένο προϊόν ορυκτού άλατος υψηλής ποιότητας, το οποίο εξορύσσεται από υπόγεια αποθέματα αλάτων, συντρίβεται και στη συνέχεια μεταφέρεται με μεγάλες μεταφορικές ταινίες στην επιφάνεια της γης, όπου και επεξεργάζεται. Έχει άσπρο χρώμα, ελαφρώς πικρή γεύση, τραχιά υφή και περιέχει κάποιους κρυστάλλους με περίπου γκρι χρώμα, οι οποίοι προέρχονται από δευτερεύοντα μέταλλα τα οποία υπάρχουν στο ορυκτό αλάτι. Το συγκεκριμένο είδος αλατιού διατίθεται σε κρυσταλλική μορφή με χοντρούς κόκκους που είναι κατάλληλο για τη μαγειρική, αλλά και ραφιναρισμένο, ιδανικό για επιτραπέζια χρήση. Ακόμη, είναι το πιο ιδανικό για τις συνταγές που απαιτούν ψήσιμο στο φούρνο, καθώς και το καταλληλότερο αλάτι για τουρσί, αφού δεν περιέχει πρόσθετα συστατικά τα οποία θα μπορούσαν να θολώσουν το υγρό που χρησιμοποιείται στο τουρσί.

Μία ακόμη κατηγορία αλατιού είναι τα άλατα καρυκευμάτων γνωστά και ως gourmet αλάτια. Πρόκειται για μια κατηγορία η οποία περιλαμβάνει αλάτια που περιέχουν γεύσεις από τα διάφορα κηπευτικά. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν:

•    Αλάτι σκόρδου: Αποτελείται από ένα μείγμα αλεσμένου και αφυδατωμένου σκόρδου με αλάτι και είναι ιδανικό για ντρέσσιγκ, διάφορες παρασκευές κατσαρόλας, σούπες και σάλτσες ζυμαρικών.
•    Αλάτι σέλινου: Έχει μια κάπως πικρή γεύση και αποτελείται από ένα μείγμα από αλάτι και αλεσμένους σπόρους σέλινου. Όσον αφορά στη χρήση του είναι ιδανικό για να χαρίζει γεύση σε σαλάτες, σάλτσες, λαχανικά, καθώς και στα διάφορα ψητά, μπάρμπεκιου.
•    Αλάτι κρεμμυδιού: Πρόκειται για ένα μείγμα από αλεσμένο και αποξηραμένο κρεμμύδι, αρωματικά φυτά και αλάτι. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται σε σαλάτες, σε παρασκευές αβγών, αλλά και στις διάφορες συνταγές στο γκριλ.

ΧΡΗΣΕΙΣ ΑΛΑΤΙΟΥ
Είναι ένα μέσο συντήρησης των τροφίμων για διάφορα προϊόντα, όπως τα ψάρια, το κρέας παστώνονται με αλάτι για να διατηρηθούν σε καλή κατάσταση και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η εργασία αυτή λέγεται αλιπάστωση και τα προϊόντα αλίπαστα. Τα προϊόντα αυτά προφυλάσσονται έτσι από τη σήψη. Βέβαια με την αλιπάστωση χάνουν ένα μέρος από τη θρεπτική τους αξία, γιατί καταστρέφονται ορισμένες βιταμίνες που περιέχουν και γίνονται δύσπεπτα. Σήμερα η αλιπάστωση τείνει να εγκαταλειφθεί, γιατί υπάρχουν νεότερες μορφές διατήρησης των τροφίμων (κονσερβοποιία, ψύξη κλπ.). Στην ιατρική χρησιμοποιείται διάλυμα αλατιού 0,9% ως φυσιολογικός ορός, επειδή το διάλυμα αυτό έχει την ίδια οσμωτική πίεση με το πλάσμα του αίματος. Στη γεωργία χρησιμοποιείται για τη βελτίωση των καλλιεργειών, αλλά, όταν βρίσκεται σε ποσότητα μεγαλύτερη του κανονικού, κάνει το έδαφος ξερό και άγονο. Στη βιομηχανία χρησιμοποιείται για την παρασκευή του ανθρακικού νατρίου, του μεταλλικού νατρίου, του καυστικού νατρίου, του χλωρίου, του υδροχλωρίου, της υδρυάλου, των υποχλωριωδών αλάτων, του θειϊκού νατρίου, στην παρασκευή ψυκτικών μιγμάτων και για την επισμάλτωση διάφορων κεραμευτικών ειδών. Στη σαπωνοποιία, για την παρασκευή σάπωνος, προστίθεται μαγειρικό αλάτι στο διάλυμά του και έτσι αυτό αποχωρίζεται ευκολότερα.

Εκτός από τις συντηρητικές ικανότητες του έναντι των μικροοργανισμών το αλάτι αποτελεί ζωτική ουσία για την επιβίωση όλων των ζωντανών οργανισμών και ειδικά για τους ανθρώπους. Το αλάτι εξισορροπεί την ποσότητα του νερού στον οργανισμό μας και εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ των κυτταρικών μεμβρανών. Το αλάτι έχει πολλές άλλες λειτουργίες πέρα από τη ρύθμιση της περιεκτικότητας του νερού στο σώμα. Το αλάτι είναι περισσότερο αποτελεσματικό στη σταθεροποίηση της αρρυθμίας και αντίθετα με τη λανθασμένη αντίληψη ότι προκαλεί υψηλή πίεση, παρ’ όλα αυτά σχεδόν το 50% των υπερτασικών είναι ευαίσθητοι στο αλάτι, πράγμα που σημαίνει ότι η πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων νατρίου αυξάνει περαιτέρω την αρτηριακή τους πίεση και την πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών, όπως αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα κ.ά. Σε ανθρώπους που δεν είναι ευαίσθητοι όμως είναι σημαντικό στη ρύθμιση της πίεσης σε συνδυασμό με τη λήψη νερού.

Το αλάτι είναι ζωτικής σημασίας για την εξαγωγή υπερβολικής οξείδωσης από τα κύτταρα του σώματος, ιδιαίτερα τα κύτταρα του εγκεφάλου, για την εξισορρόπηση των επιπέδων ζάχαρης στο αίμα, για τη δημιουργία υδροηλεκτρικής ενέργειας στα κύτταρα του σώματος, για την επικοινωνία και την επεξεργασία πληροφοριών από τα νευρικά κύτταρα, κάθε φορά που τα εγκεφαλικά κύτταρα λειτουργούν, από τη στιγμή της σύλληψης ως το θάνατο. Ακόμα χρησιμοποιείται για την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από τον εντερικό υμένα, για την κάθαρση των πνευμόνων από βλέννες και φλέματα, ιδιαίτερα στο άσθμα και για τον καθαρισμό της καταρροής και του μπουκώματος της μύτης. Είναι ισχυρό φυσικό αντισταμινικό και είναι σημαντικό για την αποφυγή μυϊκών κραμπών. Το αλάτι καταπολεμά την υπερβολική έκκριση σάλιου σε βαθμό που να ρέει από το στόμα κατά τη διάρκεια του ύπνου και συμμετέχει στη γερή δόμηση των οστών. Η οστεοπόρωση, σε μεγάλο βαθμό, είναι αποτέλεσμα της έλλειψης νερού και αλατιού στο σώμα.

Θεωρείται φυσικό υπνωτικό και είναι κατάλληλο για τη θεραπεία του διαβήτη, του επίμονου ξερόβηχα και της αρθρίτιδας ενώ προλαμβάνει τους κιρσούς στα πόδια. Όταν βρίσκεται μέσα στον οργανισμό διευκολύνει την πέψη, ανοίγει την όρεξη, συντελεί στην έκκριση των γαστρικών υγρών, εμποδίζει τις ζυμώσεις στο στομάχι και στα έντερα, αποτρέπει τη δυσκοιλιότητα και βοηθάει τον μεταβολισμό των τροφών που περιέχουν πρωτεΐνες. Είναι, επίσης, ωφέλιμο σε ορισμένες παθολογικές καταστάσεις, γιατί εμποδίζει την αιμόπτυση και δρα σαν καθαρτικό. Το αλάτι συντελεί στην αύξηση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων και τα βοηθά να προσλαμβάνουν ευκολότερα το οξυγόνο. Έτσι, το αίμα αποκτά λαμπρότερο χρώμα. Από υπερβολική χρήση του ο άνθρωπος είναι δυνατό να πάθει έλκος, δυσπεψία ή να καταστρέψει τους νεφρούς του. Για όλα αυτά επιβάλλεται προσοχή στον καθορισμό της καθημερινά απαιτούμενης ποσότητας. Η ποσότητα αυτή ποικίλλει ανάλογα με τον οργανισμό, την ηλικία και την γενικότερη διατροφή.

Το αλάτι χρησιμοποιείται και στην ολιστική θεραπεία μέσω της αλατοθεραπείας. Η αλατοθεραπεία είναι γνωστή από τους αρχαίους χρόνους ως μία εμπειρία αναζωογόνησης του σώματος και του πνεύματος. Το ορυκτό αλάτι χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς στη φυσική του μορφή χωρίς να απαιτείται καμία επιπλέον επεξεργασία. Στις αρχές του 20ου αιώνα παρατηρήθηκε ότι οι αλατωρύχοι εμφάνιζαν μειωμένα αναπνευστικά προβλήματα, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία κλινικών αποκατάστασης κοντά σε παλαιά αλατωρυχεία. Η πλέον διαδεδομένη μέθοδος αλατοθεραπείας είναι η παραμονή σε κατάλληλα διαμορφωμένα σπήλαια άλατος. Το μυστικό των σπηλαίων άλατος (Salt Caves) είναι ότι ο αέρας που κυκλοφορεί είναι εμπλουτισμένος με ιχνοστοιχεία και ιόντα που απορροφώνται από το σώμα και οδηγούν σε χαλάρωση, αναζωογόνηση και ισορροπία του οργανισμού. Το αλάτι περιέχει 84 στοιχεία, ενώ η υψηλή κρυσταλλική του δομή επιτρέπει την κυτταρική απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών του και την αποκατάσταση της ισορροπίας των αλκάλιων και των ηλεκτρολυτών του σώματος.

Περισσότερα
Προβάλλονται 1 - 22 από 22 αντικείμενα

Επάνω